Przejdź do głównej treści

Dostępnik o gałęzi prawa

Stawiam tezę: dostępność jest już odrębną dziedziną prawa. Nie zbiorem przepisów rozsianych po różnych aktach, ale spójnym systemem regulacji — z własną logiką, hierarchią i instrumentami.

Na poziomie europejskim mamy dwie kluczowe dyrektywy. Dyrektywa 2016/2102 reguluje dostępność stron internetowych i aplikacji mobilnych sektora publicznego — wymaga zgodności z EN 301 549, czyli w praktyce WCAG 2.1 AA. Dyrektywa 2019/882 (European Accessibility Act) rozszerza wymogi na sektor prywatny i obowiązuje od 28 czerwca 2025 roku.

W Polsce to transpozycje i ustawy własne: ustawa o dostępności cyfrowej (2019) implementująca pierwszą dyrektywę, ustawa o zapewnianiu dostępności (2019) obejmująca architekturę i komunikację, ustawa o języku migowym (2011) gwarantująca osobom głuchym dostęp do usług publicznych, i rozporządzenie KRI (2012) wprowadzające WCAG 2.0 AA dla administracji. Mostem między regulacją a praktyką techniczną jest norma EN 301 549.

Cały numer przeczytasz tutaj: Dostępnik o gałęzi prawa